Blog Image

Sicilië 2018

Music maestro!

Sicilië 2018 Posted on Fri, July 13, 2018 07:51:23

Op donderdag 12 juli werd de verjaardag van zr Lies gevierd. Op zeer ‘subtiele’ manieren werd ze doorheen de dag verrast door verschillende mensen. Op gitaar had ik enkele jongens Happy Birthday geleerd, wat we dan ook voor haar hebben gespeeld. Een momentje om trots op te zijn, vind ik zelf!

Vandaag kreeg ik ook de kans om even een kijkje te nemen in de kamers van de jongens. Velen hier gaan zeer laat slapen (3 à 4u). Dit is meestal door hun kopzorgen zeggen ze zelf. Ovedag moeten ze werken op het domein en is er ook Italiaanse/Franse/Engelse les. Voor die taallessen komen er jammer genoeg soms zeer weinig opdagen. Dit opvangcentrum is in principe ook niet verplicht om dit te organiseren en hen te verplichten die lessen (tijdens hun vakantie) te volgen. Onze aanwezigheid wordt echter goed benutigd om hen te stimuleren toch deel te nemen. Zo volgde ik zelf Italiaanse les (bij de gevorderden uiteraard smiley ) en kwam er slechts 1 jongen van de 5 opdagen. Een van de cultuurbemiddelaars vroeg om mee te gaan om de jongens uit hun bed te halen en in de les te krijgen. Dit was enerzijds moeilijk m, omdat deze jongens echt wel moe waren en wilden rusten voor ze verder moesten werken, anderzijds ook heel grappig om hen uit hun bed te trekken/kietelen/roepen/… en hun pas-wakker-reacties te zien. Uiteindelijk gingen er 3 mee en ging de les verder heel goed!

‘s Avonds is er op donderdag afgewisseld een muziekavond of een etnische maaltijd. Deze week hebben we allerlei dingen helpen voorbereiden voor die eetavond: onderleggers geknutseld en boekjes versierd. Ik keek hier dan ook erg naar uit… blijkt dat we ons moesten inschrijven, wat we niet allemaal op voorhand wisten. Om de teleurstelling te compenseren en de lege avond toch te vullen kregen we het idee om een eigen muziekavond te organiseren.

Het begon met ons groepje en 2 jongens waarmee we karaoke deden. We zongen Franstalige liedjes (en bekend bij ‘ons’). Veel van deze liedjes kenden ze ook of konden ze goed meezingen!

Dit veranderde daarna al snel in een dansavond met typische dansliedjes en ‘foute muziek’. We probeerden bijvoorbeeld om de indianendans aan te leren aan enkele jongens. In dezelfde kamer werd er gepoold, en naar filmpjes op tv gekeken, maar natuurlijk kregen wij op die manier een raar kijkend publiek. Later kregen we toch steeds meer jongens aan het dansen en plezier te maken. Je kan volgens mij wel van een geslaagde muziekavond spreken als je:

– typische dansjes zoals ‘t Smidje, de Ketchup song, The Cha Cha Slide, macarena, … kan aanleren

– hen een volledig lied aan een stuk los laten gaan bij de polonaise en de Marie-Louise

– maar het meest hillarische hoogtepunt was toch wel: grote, stoere jongens aan het dansen krijgen op K3, Barbie Girl en Hoofd Schouders Knie En Teen (gezongen door kleutertjes trouwens)

We hebben gedanst tot we buiten adem waren en konden onze T-shirts uitwringen van het zweet! Maar we hebben echt plezier gemaakt en gelachen, zoveel gelachen! Een avond die voor herhaling vatbaar is! smiley



Camera op uitstap

Sicilië 2018 Posted on Fri, July 13, 2018 07:41:55

Dinsdag 10 juli was een speciale dag voor … mijn camera. Ik was druk bezig met het helpen voorbereiden van een etnische maaltijdavond van 12 juli. Er was echter een jongen die heel graag foto’s wilde nemen en eerder richting strand wilde gaan om foto’s met vrienden daar te nemen. Ik heb beslist om hem te vertrouwen met mijn camera, zolang hij beloofde de band rond zijn nek te hangen en er zeer rustig en voorzichting mee te zijn. Af en toe nam ik wel even een kijkje, maar was zeer blij als ik zag dat hij mijn vertrouwen meer dan verdiende! Hij deelde de camera met jongen nr. 2 waarmee ze een kleine fotoshoot hielden. Omdat deze jongens hierna Italiaanse les hadden, kreeg mijn camera net voor het middagmaal even pauze.

Met O. die ook de Italiaanse les van 14u pas volgde, heb ik tijdens dat moment tafelvoetbal gespeeld. Daar heb ik mezelf eens kunnen bewijzen! Al heb ik verloren, de score was 9-10! Hij, maar ook anderen die later meekeken, waren diep onder de indruk dat een meisje hier zo goed in was (aangezien ik tot nu toe ook alleen maar bewezen heb hoe slecht ik in volleybal en voetbal ben smiley)

Tijdens de lunch had ik mijn camera nog bij en had ik ze meegenomen aan tafel. Jongen nr. 3 trok dan enkele foto’s terwijl we aten.

Na het middagmaal kwam uiteraard jongen nr. 4 de camera vragen: opnieuw de belangrijke regels overlopen en weer de ander vertrouwen, want ik had op dat moment weer andere taken.

Na ongeveer 2 uur (door de drukte was ik dit helemaal vergeten) zag ik hem gelukkig bij de andere vrijwilligsters knutselen en mijn camera zag er nog levend uit. Weer was ik heel blij dat mijn vertrouwen niet geschaad werd. Tijdens de gitaarles kwam fotograaf nr. 5 (denk ik) even piepen en foto’s nemen. De camera werd daarna doorgegeven aan jongen nr. 6 (zoals ik al zei: denk ik) die na een halfuurtje op het domein rond te lopen weer terugkwam met mijn camera, veilig en wel.

‘s Avonds heb ik de foto’s bekeken, want ik was nu toch wel benieuwd waar die allemaal geweest waren: er stonden foto’s op van zr Nathalie die aan het basketballen is, jongens die salto’s doen op het strand, fotoshoots, de kippen en groenten die verzorgd worden door de jongens, enz. Het was grappig en verrassend wat er allemaal werd vastgelegd die dag en te proberen raden wie wanneer de camera gekregen zou hebben.

Nog belangrijker voor mijn persoonlijk is echter dat ik de jongens hier kon vertrouwen om zorg te dragen voor mijn materiaal. Ze hebben al zo veel meegemaakt, zoveel wantrouwen en teleurstellingen. Ik was blij dat ik hen op die manier vertrouwen kon geven (i.p.v. er controlerend bij te blijven) en ze op die manier weer iets nieuws leerden kennen.

De jongens hier gebben prachtige waarden en verdienen het om vanaf nu meer vertrouwen te krijgen van alle mensen om hen heen. Ik hoop dan ook oprecht dat anderen verder kijken dan huidskleur, afkomst, geloof, taal, … en gewoon de mooie mens zien die ze zijn.



Onze aanwezigheid

Sicilië 2018 Posted on Mon, July 09, 2018 07:24:29

Persoonlijk ben ik met dit project meegekomen naar Sicilië om onder andere de vluchtelingenproblematiek een gezicht te geven, maar ook om de jongeren die een zeer moeilijk weg afgelegd hebben plezier te laten maken en hun zorgen even te laten vergeten.

Daarom organiseren we elke dag enkele activiteiten. Dit vinden de jongens hier echt geweldig. Wanneer ze ons zien passeren roepen ze onze naam op een blije manier, ze geven ons een hand of een speciale handshake en vooral: ze vragen steeds welke activiteiten we weer zullen organiseren. De terugkerende activiteiten (Engels/Frans & knutselen/muziek) kennen ze al, maar we organiseren ook grote spelen zoals honkbal, levend stratego, estafette in het water, enz.

Tussendoor komen we elkaar meestal gewoon tegen en doen we ook spontaan iets: tafelvoetbal (waarbij ik al heb bewezen dat ik dit goed kan!), volleybal (en hier ben ik dus verschrikkelijk in en dat hebben ze ook gemerkt), gewone voetbal (ik val wel mee, maar ze nemen dit zooooo serieus! Mannen… ;p), zwemmen in de zee na een strandspel, foto’s nemen, enz.

Maar we hebben ook steeds meer serieuze gesprekken waarin ze beetje bij beetje zichzelf bloot durven geven en hun verschrikkelijke weg naar Europa aan ons toevertrouwen.

Een voorbeeld: I. houdt erg van muziek, dat hebben we hier allemaal al opgemerkt. We vinden dat hij goed kan rappen en zingen en hij zou zeer graag piano kunnen spelen en eigen liedjes maken. Hij aanvaardt onze complimenten echter (nog) niet en zegt dat hij ‘maar een beetje’ goed is ‘Just a little bit’ is zijn standaard antwoord. In Afrika krijgt zo’n talent namelijk niet veel steun om er iets mee te doen en hij heeft (onderweg) ook al zo veel meegemaakt dat hij van binnen gebroken is, zegt hijzelf. Hij is hier pas 3 weken in het kamp en haalt af en toe (flauwe) grappen uit, ja ook met mij, maar hij heeft dat nodig om alles te vergeten. Ik vroeg hem dan wat wij voor hem kunnen doen om het vergeten makkelijker te maken. Zijn antwoord hierop was dat gewoon onze aanwezigheid al zeer veel is. Dit raakte me zo erg, want ik wil echt moeite doen voor deze jongens en we maken elke dag plezier. Je zou bijna vergeten dat zij op hun jonge leeftijd al verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt. Wat deed jij op je 12de, 15de, 18de? Waarschijnlijk genieten van je jeugd, experimenteren met je identiteit, iets waar deze jongens volgens mij alleen van kunnen dromen en op dit moment gelukkig zijn met de steun en liefde die ze in Don Bosco 2000 krijgen.
Wij kunnen hier van alles organiseren om hen te doen lachen en hen een kans te geven om even gewoon jong te zijn, maar ik ben zo blij dat voor sommige het feit dat wij er gewoon zijn al veel betekent en dat zij zich hierdoor waardevol voelen.



Rode T-shirts

Sicilië 2018 Posted on Sat, July 07, 2018 12:57:05

Voor ze de oversteek naar Europa, krijgen kinderen een rood T-shirt aan. Dit is zodat ze goed zouden opvallen en op die manier makkelijker beschermd kunnen worden.
De voorbije dagen zijn er weer enkele kinderen gestorven op zee. Vandaag doen wij rode T-shirts aan uit solidariteit met deze kinderen en hun families, maar ook uit aanklacht voor het sluiten van de grenzen. Wij nodigen iedereen die zich geroepen voelt, uit om ook een rood T-shirt te dragen.

Bescherm mensen, niet de grenzen.



Eerste ervaringen na 2 dagen in Catania

Sicilië 2018 Posted on Sat, July 07, 2018 01:05:02

We hebben nu al 2 volledige dagen doorgebracht in het opvangcentrum van Don Bosco 2000 in Catania.
Donderdag 5/07 werden we eerst en vooral onthaald, een beetje rondgeleid op het domein en bekeken we hoe we onze activiteiten concreet zouden inplannen.
Onze taken als vrijwilligers zijn: taallessen geven (Frans aan Engelstaligen, Engels aan Franstaligen), muzikale activiteiten, knutselactiviteiten, sport en spel.
De jongens die in dit centrum van eerste opvang terechtkomen, krijgen Italiaanse les. We hebben hier een deeltje van kunnen volgen en zo enkele jongens beter leren kennen en onszelf en onze taken op die manier ook voorstellen. In die les ging het over uiterlijke kenmerken (magro, alto, biondo, etc.) en werd vol enthousiasme, passie en vooral… geduld gegeven. Het is beter om maar enkele nieuwe woorden te leren, maar die dan ook goed aan te leren en in te oefenen.
Wanneer ze geen les hebben, zijn vele jongens aan het werk op het domein: ze baten het strand uit (wie onthaald wordt, ‘her’onthaalt), ze onderhouden de sociale tuinen, ze houden een strandbar open, ze houden het domein schoon, ze fleuren de gebouwen op door te schilderen, enz.
De jongens die vrij hebben, kunnen aan onze activiteiten in de namiddag deelnemen. Hierbij zorgen Sintia, Sophie en zr Lies voor creatieve activiteiten met verschillende materialen zoals scoubidou, knutselen, enz. Ikzelf (Bianca), Marieke en zr Nathalie organiseren muzikale activiteiten zoals dans, gitaar of andere instrumenten. Op donderdag hadden de gitaren (die wel al wat meegemaakt hebben volgens mij) veel aantrek, maar uiteindelijk was er slechts 1 jongen geduldig genoeg om te blijven doorzetten om de gitaartechniek onder de knie te krijgen. Vrijdag stond hij dan ook weer paraat om verder te leren! Hij kan ondertussen 2 akkoorden, een deeltje van de Europese Hymne en Happy Birthday spelen! Vrijdag kwam er ook een tweede jongen bij. Hij had een hele speciale gitaar bij uit Eritrea en kon daar zeer mooi op spelen. Hij kon hierdoor ook makkelijker op de ‘gewone’ klassieke gitaar leren spelen. Mijn derde ‘leerling’ heeft een eigen gitaar en speelt al 2 dagen zeer trots steeds dezelfde melodie smiley terwijl ik mij met de anderen bezighoud. Het is geweldig om te zien hoeveel moeite en geduld ze opbrengen om iets te bereiken dat ze erg graag willen kunnen. Hier kan ik alleen maar bewondering voor hebben.
‘s Avonds is er op donderdag afwisselend een muzikale avond of een avond met gerechten uit verschillende landen. De sfeerfoto’s van de muzikale avond zijn te vinden op de Facebookpagina van Don Bosco 2000 Catania. Het was een een fantastische avond waarbij we allemaal samen en zonder schaamte konden meezingen en dansen op muziek van de jaren ’80.
Vrijdag gingen we, na het onthaal van de speelpleinwerkingen die hier naar het strand komen, zelf even een duikje nemen in de zee. Heerlijk verfrissend!
Rond de middag gaf ik met Sophie de eerste les Engels waarbij we wilden dat de jongens zichzelf leerden voorstellen. We moesten in het begin wat zoeken hoe we dit best aanpakten, maar de jongens werken supergoed mee en zijn zeer gemotiveerd om een nieuwe taal te leren en hier later misschien zelfs iets mee te doen. Toen we zeiden dat de volgende les maandag zou zijn, reageerden ze wat geschrokken: ‘Non, non, c’est trop long! Je veux venir demain aussi!’
‘s Avonds keken we samen nog naar het WK Brazilië-België (ook foto’s op Facebook te vinden!) en was het ook hier ambiance als België won smiley
Op een korte tijd zijn er toch al mooie banden gecreëerd. Hopelijk kunnen we deze lijn blijven doortrekken en kunnen we iets blijven betekenen voor de jongens en omgekeerd leren wij ook veel van hen!



De reis naar Catania

Sicilië 2018 Posted on Thu, July 05, 2018 19:26:32

De reis richting Catania was een spannend avontuur. In de eerste vlucht naar Milaan werden we even door elkaar geschud door de turbulentie. De rest van de vlucht verliep gelukkig veel rustiger. Eindelijk aangekomen in de luchthaven van Catania moesten we aan de band wachten op onze ruimbagage….. En uiteraard: ‘Delivery ended’ en onze valiezen waren er nog niet!
We zijn meteen bij enkele verantwoordelijken aangifte gaan doen hiervan. Onze tickets uithalen, een beschrijving geven van al onze koffers, enz. Op een gegeven moment splitsten we ons op, zodat iemand anders dezelfde band waarop de valiezen van ondertussen de volgende vlucht aankwamen, in de gaten te houden. Plots kwam Sintia aangelopen met goed nieuws, want ze had haar valies gevonden! Natuurlijk gingen wij er toen allemaalachterna en dolgelukkig als we uiteindelijk toch allemaal onze koffers vonden met vooral materiaal voor de workshops die we zouden doen! Eind goed al goed! smiley

Bianca



« Previous