Blog Image

Sicilië 2018

Muziekavond

Sicilië 2018 Posted on Fri, July 20, 2018 17:21:12

Net zoals 2 weken geleden werd er aan de bar een muziekavond georganiseerd voor zowel de jongens en de medewerkers in het opvangcentrum als voor mensen van buitenaf.

Zoals het ook vaak andere keren verloopt als er iets gedaan wordt, hebben de jongens niet zo veel zin: “Ik kan niet dansen” of “Ik ben moe” of “Ik moet iets anders doen” of …

Toen we vertrokken richting de bar, hebben we nog wat reclame gemaakt. “We komen wel achter” zeiden ze dan.

Nadat we van een ijsje genoten hadden, was er nog niemand van de jongens te bespeuren, dus besloten we terug te gaan om ze mee te pakken. “Wacht, ik doe even andere schoenen aan” of “We gaan na dit spel (tafelvoetbal) komen” of … We kregen slechts enkele jongens mee, en aan degene die achterbleven zei ik: “Ik sta hier om 23u terug, dus zorg maar dat je klaar bent” smiley

Met de andere jongens vertrokken we al en hebben we een klein halfuurtje gedanst. Er was nog niet veel volk dus wilden ze vooral aan de kant kijken. Sommigen probeerden zelfs weg te sluipen (maar dat had ik gezien!)

Na een tijdje kwamen er enkele jongens uiteindelijk ook achter en zoals afgesproken haalde ik de laatste jongens op om 23u, aangezien ze dit uit zichzelf niet zouden doen.

De medewerkers apprecieren het heel erg dat wij zoveel moeite steken in het betrekken van zoveel mogelijk jongens bij allerlei activiteiten. Het lukt ons bovendien nog heel goed ook, want ze komen uiteindelijk, na héél lang aandringen, toch af. Ik heb ook eens rondgevraagd of ze nu blij waren dat ze toch gekomen waren en daarop antwoordden ze zeer overtuigd “JA”.

Er is dan ook nog een redelijk geïsoleerde groep jongens uit Eritrea. Zij eten apart, gaan overdag soms naar een apart dagcentrum bij andere landgenoten, spreken enkel hun eigen taal (slechts 1 spreekt een beetje Engels), gaan zelden naar de Italiaanse les, … Hierdoor is deze groep moeilijker bereikbaar. Wij proberen bij hen letterlijk met handen en voeten of via Abbi (de bijnaam van de Engelstalige jongen) de groep te betrekken. Als we ze zien, doen we een speciale handshake, gisteren nodigde een van de kleinere jongens mij uit om mee te kijken naar een filmpje met muziek uit Eritrea op zijn Facebook en probeerde hij mij uit te leggen wat er te zien was, we krijgen ze ook meer en meer mee naar de Italiaanse les, waardoor je nu tenminste eens kan vragen “Hoe gaat het?” (Come stai?) en ze daar in het Italiaans op kunnen antwoorden.
Bij deze groep voelen we vooral zonder woorden hoe onze aanwezigheid geapprecieerd wordt, wat ik op zich al heel mooi vind. Maar het feit dat de medewerkers over ‘een mirakel’ spreken ten op zichte van deze evolutie bij die groep, maakt ons nog trotser op wat we met hen bereikt hebben.

Ook zij waren ‘s avonds aanwezig op de muziekavond. Eerst kregen we ze moeilijk mee. Als ze dan toch kwamen, bleven ze in een hoekje achteraan kijken. Eens de groep groter werd, kwamen er toch 2 in de kring staan en konden we hen makkelijker betrekken bij het dansen. Ook enkele anderen jongens zochten uiteindelijk contact met hen, want zij kennen elkaar ook niet zo goed.

Zo’n muziekavond is er om de 14 dagen en ik hoop dat ze hier ook zonder ons aan willen deelnemen, want ze maakten gisteren duidelijk veel plezier!



The Lion King

Sicilië 2018 Posted on Fri, July 20, 2018 17:12:49

Tijdens een gesprek sloeg het onderwerp op een gegeven moment om naar ‘Disney’ waar wij mee opgegroeid zijn. Het leek ons dan ook super om de jongens tenminste 1 Disneyfilm te laten zien. Je bent namelijk nooit te oud voor Disneyfilms!

Sintia heeft de organisatie hiervan op zich genomen en zorgde bovendien voor popcorn voor iedereen.

Toen het zover was, kregen we slechts enkele jongens mee. De meesten waren nog niet helemaal overtuigd van de film. Gelukkig nemen wij niet makkelijk een ‘nee’ als antwoord. Sophie heeft dan ook veel moeite gedaan om de jongens die in de gezamenlijke ruimte voor de tv zaten, mee te krijgen naar het kleine amfitheater.
Vriendelijk vragen was duidelijk niet voldoende, dus moest ze dit anders aanpakken. Ze is voor de tv gaan staan, waar ze met haar armen in de lucht stond te draaien en aanwijzen waar ze naartoe moesten om een leuke avond te beleven. Wanneer ook dit niet werkte, zocht ze naar de afstandsbediening en zette ze de tv gewoon uit. Na nog wat magische overtuigingskracht heeft ze deze toch meegekregen en raakte het amfitheater steeds meer gevuld. De film kon beginnen!

De jongens waren heel geconcentreerd aan het meevolgen en leefden zich helemaal in. Wie de film kent, weet bv. dat het moment dat Mufasa sterft, heel triestig is. Hun verbaasde reactie hierop was echt fantastisch om te zien! En natuurlijk zongen wij (de meisjes) luidkeels mee met de liedjes.

Op het einde van de film, speelde het liedje ‘Can you feel the love tonight’ van Elton John nog na. Hierop hebben we nog samen gedanst, wat een mooie afsluiter was voor deze avond. De reacties van de jongens waren superpositief. Ze apprecieren het heel erg als wij zo’n dingen voor hen willen organiseren en erop aandringen dat we hen er heel graag bij willen. Hopelijk krijgen ze de smaak te pakken en gaan ze nu allemaal volop Disneyfans worden!



Zwemles

Sicilië 2018 Posted on Fri, July 20, 2018 08:02:54

Don Bosco 2000 heeft een eigen strand. Wij kunnen hier dus heel vaak zwemmen, als we daar tijd voor hebben. Tijdens het zwemmen met enkele jongens, zag ik dat iemand probeerde te drijven, maar het hem niet lukte. Hij vertelde me dat hij niet kan zwemmen, maar het graag zou willen leren. Ik wilde hem hier zeer graag bij helpen, dus hebben we afgesproken dat we vanaf maandag 16/07 na de merenda (tussendoortje: stuk fruit, rond 17u30) in zee gaan en ik zwemles zal geven.

A. vond het leuk in het water, maar had ook schrik van de golven. Telkens er een golf, groot of klein, kwam, pakte hij mijn arm stevig vast en slaakte soms een gilletje. Ik vond het wel geweldig dat zo’n jongen zich zo bloot durfde te geven en een meisje toeliet om hem te beschermen en te helpen in het water.

We hebben de arm- en beenbewegingen eerst op het nat zand geoefend om daarna in het water te zwemmen. Het duurde even voor hij de beenbeweging goed onder de knie kreeg en boven water blijven lukt nog niet. Onder water gaat het beter bij hem. Al zorgden zijn speciale zwembewegingen voor heel wat grappige situaties. smiley

De volgende dag kwam S. erbij. Hij kon al goed drijven en pikte de zwembewegingen vlug op. Opnieuw eerst op het strand geoefend vooraleer in het water te gaan. Nadien toonde ik het ook nog eens voor in het water. Ze kijken dan heel geconcentreerd en proberen dan zelf. A. was ook heel blij met mijn tip om onder water zijn mond dicht te houden en door zijn neus uit te blazen. Op die manier kroop er minder water in zijn neus en mond.

Woensdag kwam er een derde geïnteresseerde, maar toen was het water zeer wild met grote, sterke golven. Het was niet echt mogelijk om te zwemmen dus hebben we ons gewoon op de golven gesmeten.

Donderdag wilden de jongens liever wat samen dansen, maar dan heb ik toch nog een vierde ‘slachtoffer’ gevonden die ook niet kon zwemmen. Opnieuw gingen we zitten op het zand en toonde ik de arm- en beenbewegingen voor. Volgens mij zorgde dit steeds voor veel bekijks bij de andere strandtoeristen. smiley

De jongens kunnen nog niet perfect zwemmen. A. kan zijn hoofd bijvoorbeeld nog niet boven water houden en zwemt dan maar onder water. Voor de rest zijn de beenbewegingen van de schoolslag bij iedereen nog redelijk moeilijk en gaan ze nog veel moeten oefenen om dit steeds beter te doen. Ze zijn echter niet meer of tenminste minder bang van water, wat ook al een mooie stap vooruit is. Ze durven zich in de golven te gooien, durven soms dieper in het water te gaan met anderen, enz.

Het is niet alleen voor hen, maar ook voor mij een heel aangename ervaring. Als ik van Sophie, die soms piano geeft aan A., hoor dat hij al klaar staat en er echt naar uitkijkt om verder te leren zwemmen, maakt mij dit heel gelukkig. Voor ons is het bovendien ook zo vanzelfsprekend om te leren zwemmen op school, voor hen is dit helemaal niet zo. Als ze vragen hoe ik heb leren zwemmen, reageren ze heel verbaasd. Het maakt me dan ook zeer blij om hen een kans die zij niet kregen, toch mee te geven op deze manier.