Blog Image

Sicilië 2018

Music maestro!

Sicilië 2018 Posted on Fri, July 13, 2018 07:51:23

Op donderdag 12 juli werd de verjaardag van zr Lies gevierd. Op zeer ‘subtiele’ manieren werd ze doorheen de dag verrast door verschillende mensen. Op gitaar had ik enkele jongens Happy Birthday geleerd, wat we dan ook voor haar hebben gespeeld. Een momentje om trots op te zijn, vind ik zelf!

Vandaag kreeg ik ook de kans om even een kijkje te nemen in de kamers van de jongens. Velen hier gaan zeer laat slapen (3 à 4u). Dit is meestal door hun kopzorgen zeggen ze zelf. Ovedag moeten ze werken op het domein en is er ook Italiaanse/Franse/Engelse les. Voor die taallessen komen er jammer genoeg soms zeer weinig opdagen. Dit opvangcentrum is in principe ook niet verplicht om dit te organiseren en hen te verplichten die lessen (tijdens hun vakantie) te volgen. Onze aanwezigheid wordt echter goed benutigd om hen te stimuleren toch deel te nemen. Zo volgde ik zelf Italiaanse les (bij de gevorderden uiteraard smiley ) en kwam er slechts 1 jongen van de 5 opdagen. Een van de cultuurbemiddelaars vroeg om mee te gaan om de jongens uit hun bed te halen en in de les te krijgen. Dit was enerzijds moeilijk m, omdat deze jongens echt wel moe waren en wilden rusten voor ze verder moesten werken, anderzijds ook heel grappig om hen uit hun bed te trekken/kietelen/roepen/… en hun pas-wakker-reacties te zien. Uiteindelijk gingen er 3 mee en ging de les verder heel goed!

‘s Avonds is er op donderdag afgewisseld een muziekavond of een etnische maaltijd. Deze week hebben we allerlei dingen helpen voorbereiden voor die eetavond: onderleggers geknutseld en boekjes versierd. Ik keek hier dan ook erg naar uit… blijkt dat we ons moesten inschrijven, wat we niet allemaal op voorhand wisten. Om de teleurstelling te compenseren en de lege avond toch te vullen kregen we het idee om een eigen muziekavond te organiseren.

Het begon met ons groepje en 2 jongens waarmee we karaoke deden. We zongen Franstalige liedjes (en bekend bij ‘ons’). Veel van deze liedjes kenden ze ook of konden ze goed meezingen!

Dit veranderde daarna al snel in een dansavond met typische dansliedjes en ‘foute muziek’. We probeerden bijvoorbeeld om de indianendans aan te leren aan enkele jongens. In dezelfde kamer werd er gepoold, en naar filmpjes op tv gekeken, maar natuurlijk kregen wij op die manier een raar kijkend publiek. Later kregen we toch steeds meer jongens aan het dansen en plezier te maken. Je kan volgens mij wel van een geslaagde muziekavond spreken als je:

– typische dansjes zoals ‘t Smidje, de Ketchup song, The Cha Cha Slide, macarena, … kan aanleren

– hen een volledig lied aan een stuk los laten gaan bij de polonaise en de Marie-Louise

– maar het meest hillarische hoogtepunt was toch wel: grote, stoere jongens aan het dansen krijgen op K3, Barbie Girl en Hoofd Schouders Knie En Teen (gezongen door kleutertjes trouwens)

We hebben gedanst tot we buiten adem waren en konden onze T-shirts uitwringen van het zweet! Maar we hebben echt plezier gemaakt en gelachen, zoveel gelachen! Een avond die voor herhaling vatbaar is! smiley



Camera op uitstap

Sicilië 2018 Posted on Fri, July 13, 2018 07:41:55

Dinsdag 10 juli was een speciale dag voor … mijn camera. Ik was druk bezig met het helpen voorbereiden van een etnische maaltijdavond van 12 juli. Er was echter een jongen die heel graag foto’s wilde nemen en eerder richting strand wilde gaan om foto’s met vrienden daar te nemen. Ik heb beslist om hem te vertrouwen met mijn camera, zolang hij beloofde de band rond zijn nek te hangen en er zeer rustig en voorzichting mee te zijn. Af en toe nam ik wel even een kijkje, maar was zeer blij als ik zag dat hij mijn vertrouwen meer dan verdiende! Hij deelde de camera met jongen nr. 2 waarmee ze een kleine fotoshoot hielden. Omdat deze jongens hierna Italiaanse les hadden, kreeg mijn camera net voor het middagmaal even pauze.

Met O. die ook de Italiaanse les van 14u pas volgde, heb ik tijdens dat moment tafelvoetbal gespeeld. Daar heb ik mezelf eens kunnen bewijzen! Al heb ik verloren, de score was 9-10! Hij, maar ook anderen die later meekeken, waren diep onder de indruk dat een meisje hier zo goed in was (aangezien ik tot nu toe ook alleen maar bewezen heb hoe slecht ik in volleybal en voetbal ben smiley)

Tijdens de lunch had ik mijn camera nog bij en had ik ze meegenomen aan tafel. Jongen nr. 3 trok dan enkele foto’s terwijl we aten.

Na het middagmaal kwam uiteraard jongen nr. 4 de camera vragen: opnieuw de belangrijke regels overlopen en weer de ander vertrouwen, want ik had op dat moment weer andere taken.

Na ongeveer 2 uur (door de drukte was ik dit helemaal vergeten) zag ik hem gelukkig bij de andere vrijwilligsters knutselen en mijn camera zag er nog levend uit. Weer was ik heel blij dat mijn vertrouwen niet geschaad werd. Tijdens de gitaarles kwam fotograaf nr. 5 (denk ik) even piepen en foto’s nemen. De camera werd daarna doorgegeven aan jongen nr. 6 (zoals ik al zei: denk ik) die na een halfuurtje op het domein rond te lopen weer terugkwam met mijn camera, veilig en wel.

‘s Avonds heb ik de foto’s bekeken, want ik was nu toch wel benieuwd waar die allemaal geweest waren: er stonden foto’s op van zr Nathalie die aan het basketballen is, jongens die salto’s doen op het strand, fotoshoots, de kippen en groenten die verzorgd worden door de jongens, enz. Het was grappig en verrassend wat er allemaal werd vastgelegd die dag en te proberen raden wie wanneer de camera gekregen zou hebben.

Nog belangrijker voor mijn persoonlijk is echter dat ik de jongens hier kon vertrouwen om zorg te dragen voor mijn materiaal. Ze hebben al zo veel meegemaakt, zoveel wantrouwen en teleurstellingen. Ik was blij dat ik hen op die manier vertrouwen kon geven (i.p.v. er controlerend bij te blijven) en ze op die manier weer iets nieuws leerden kennen.

De jongens hier gebben prachtige waarden en verdienen het om vanaf nu meer vertrouwen te krijgen van alle mensen om hen heen. Ik hoop dan ook oprecht dat anderen verder kijken dan huidskleur, afkomst, geloof, taal, … en gewoon de mooie mens zien die ze zijn.